Stanisław Leszczyński i czterdziestu rozbójników: Różnice pomiędzy wersjami

Nie podano opisu zmian
Linia 60: Linia 60:
== Babaorum ==
== Babaorum ==
[[File:Babaorum.jpg|thumb|upright|Galia pod panowaniem rzymskim ok. 50 r.p.n.e. wg Goscinnego i Uderza]]
[[File:Babaorum.jpg|thumb|upright|Galia pod panowaniem rzymskim ok. 50 r.p.n.e. wg Goscinnego i Uderza]]
Według jednej z&nbsp;popularnych publikacji dotyczących historii Francji, początki baby rumowej sięgają starożytności. Otóż francuskie określenie tego deseru, ''baba au rhum'' (wym.: ''ba-bao rom'') może pochodzić od nazwy rzymskiego obozu warownego Babaorum. Był to jeden z&nbsp;czterech obozów rzymskich, otaczających w&nbsp;czasach Juliusza Cezara ostatnią niezależną wioskę Galów w&nbsp;Armoryce. Pozostałe trzy nazywały się Laudanum, Petibonum i&nbsp;Aquarium.<ref>{{Cyt  
Według jednej z&nbsp;popularnych publikacji dotyczących historii Francji, początki baby rumowej sięgają starożytności. Otóż francuskie określenie tego deseru, ''baba au rhum'' może pochodzić od nazwy rzymskiego obozu warownego Babaorum. Był to jeden z&nbsp;czterech obozów rzymskich, otaczających w&nbsp;czasach Juliusza Cezara ostatnią niezależną wioskę Galów w&nbsp;Armoryce. Pozostałe trzy nazywały się Laudanum, Petibonum i&nbsp;Aquarium.<ref>{{Cyt  
  | nazwisko = Goscinny
  | nazwisko = Goscinny
  | imię    = René
  | imię    = René
Linia 72: Linia 72:
  }}</ref>
  }}</ref>


Ale już inne źródło, biblia francuskiej kuchni, ''Larousse Gastronomique'' (wym.: ''la-rusga-strono-mik'') potwierdza wersję, w&nbsp;której to Stanisław Leczczyński wynalazł ów alkoholizowany wypiek i&nbsp;nazwał go imieniem postaci z&nbsp;arabskiej baśni.  
Ale już inne źródło, biblia francuskiej kuchni, ''Larousse Gastronomique'' potwierdza wersję, w&nbsp;której to Stanisław Leczczyński wynalazł ów alkoholizowany wypiek i&nbsp;nazwał go imieniem postaci z&nbsp;arabskiej baśni.  


{{ Cytat
{{ Cytat
Linia 86: Linia 86:
}}
}}


Jak się jednak okaże, ''Larousse Gastronomique'' jako źródło wiedzy historycznej nie jest dużo bardziej wiarygodny od ''Astérixa''. Bo w&nbsp;końcu dlaczego miałby Leszczyński wziąć alzacki ''kouglof'' (wym.: ''kug-lof'') i&nbsp;dodać do niego alzacki ''kirsch'' (wym.: ''kirsz''), siedząc nie w&nbsp;Alzacji, ale w&nbsp;Lotaryngii? I&nbsp;czy w&nbsp;ogóle przepis opracował sam król, a&nbsp;nie któryś z&nbsp;jego zawodowych pasztetników-ciastkarzy, jak choćby wspomniany Stohrer? A&nbsp;przede wszystkim, dlaczego Polak miałby nazywać ciasto drożdżowe imieniem jakiegoś Ali Baby, jeśli w&nbsp;jego własnym języku już od dawna takie ciasto nazywano babą?
Jak się jednak okaże, ''Larousse Gastronomique'' jako źródło wiedzy historycznej nie jest dużo bardziej wiarygodny od ''Astérixa''. Bo w&nbsp;końcu dlaczego miałby Leszczyński wziąć alzacki ''kouglof'' i&nbsp;dodać do niego alzacki ''kirsch'', siedząc nie w&nbsp;Alzacji, ale w&nbsp;Lotaryngii? I&nbsp;czy w&nbsp;ogóle przepis opracował sam król, a&nbsp;nie któryś z&nbsp;jego zawodowych pasztetników-ciastkarzy, jak choćby wspomniany Stohrer? A&nbsp;przede wszystkim, dlaczego Polak miałby nazywać ciasto drożdżowe imieniem jakiegoś Ali Baby, jeśli w&nbsp;jego własnym języku już od dawna takie ciasto nazywano babą?


Wygląda na to, że nie ma wyjścia i&nbsp;trzeba sprawdzić dokładniej, co wspólnego miał Stanisław Leszczyński z&nbsp;babami. Na podstawie jego biografii można by nakręcić kilka filmów akcji, ale postaram się możliwie zwięźle nakreślić historię jego życia i&nbsp;jego epoki.
Wygląda na to, że nie ma wyjścia i&nbsp;trzeba sprawdzić dokładniej, co wspólnego miał Stanisław Leszczyński z&nbsp;babami. Na podstawie jego biografii można by nakręcić kilka filmów akcji, ale postaram się możliwie zwięźle nakreślić historię jego życia i&nbsp;jego epoki.