Jak Bernard z Wąbrzeźna piwo grodziskie wymodlił: Różnice pomiędzy wersjami
| Linia 145: | Linia 145: | ||
== Zdrowotne piwo grodziskie == | == Zdrowotne piwo grodziskie == | ||
W każdym razie, sklejona w ten sposób legenda z jednej strony uzasadniała niezwykle ważny (z punktu widzenia zakonników) zwyczaj oddawania klasztorowi corocznej beczki piwa, a z drugiej – umacniała repuację piwa grodziskiego jak napoju korzystnego dla zdrowia i chroniącego przed wszelkimi chorobami. Warto u przypomnieć, że piwo w ogóle było od wieków napojem zdrowszym niż woda – po pierwsze dlatego, że proces jego produkcji wymuszał użycie dobrej jakości wody oraz jej przegotowanie, a po drugie alkohol i chmiel dodatkowo działały antyseptycznie. Ale nawet na tym tle piwo grodziskie wyróżniało się jako napój uważany wręcz za lekarstwo. | |||
{{ Cytat | |||
| Grodziskie zaś słynęło coraz bardziej po Wielkiej Polsce tak, iż szlachcic tam, który nie miał w swoim domu piwa grodziskiego, poczytany był za mizeraka albo za skąpcę. Tej estymacji przyczynili mu wiele doktorowie, przyznając mu cnotę wód mineralnych. Jest to piwo cienkie i smakowite, głowy nie zawracające; doktorowie we wszystkich chorobach, w których zabraniają wszelkich trunków pacjentom, grodziskie piwo pić pozwalają, owszem w pewnych chorobach pić je każą. | |||
| źródło = {{Cyt | |||
| tytuł = Opis obyczajów i zwyczajów za panowania Augusta III | |||
| nazwisko r = Kitowicz | |||
| imię r = Jędrzej | |||
| rozdział = O trunkach | |||
| adres rozdziału = https://pl.wikisource.org/wiki/O_trunkach | |||
| wydawca = | |||
| miejsce = Poznań | |||
| rok = 1840 | |||
| strony = 214–215 | |||
}} }} | |||
Ta opinia o zdrowotnych właściwościach owego trunku utrzymała się jeszcze do XX w., kiedy w jego reklamach podkreślano, iż „piwo grodziskie zalecają wielokrotnie i często przepisują wszyscy lekarze rekonwalescentom, cierpiącym na żołądek, nawet chorym na cukrową chorobę.”<ref>{{Cyt | |||
| tytuł = TVN24 | |||
| rozdział = Stare reklamy piwa grodziskiego | |||
| adres rozdziału = https://www.tvn24.pl/zdjecia/stare-reklamy-piwa-grodziskiego,33725,lista.html | |||
| rok = 2013 | |||
}}</ref> A że było to w dodatku lekarstwo smaczne i orzeźwiające? Chyba nic w tym złego, nawet jeśli XVIII-wieczne źródło podaje, iż w Poznaniu pito piwo grodziskie „więcej ze względu na wspaniały smak niż z potrzeby”.<ref>{{Cyt | |||
| tytuł = Przemysł Fermentacyjny i Owocowo-Warzywny | |||
| nazwisko r = Szmelich | |||
| imię r = Wiktor | |||
| rozdział = O historii i sposobie wytwarzania unikalnego piwa grodziskiego | |||
| adres rozdziału = https://web.archive.org/web/20160304042306/http://www.pspd.org.pl/uploads/grodziskie/w-szmelich-o-historii-i-sposobie-wytwarzania-unikalnego-piwa-grodziskiego-pfiow-1994.pdf | |||
| wydawca = Wydawnictwo Czasopism i Książek Technicznych SIGMA-NOT | |||
| miejsce = | |||
| rok = 1994 | |||
| wolumin = 1 | |||
| strony = 9 | |||
}}</ref> | |||
Piwo o takiej renomie miało swoją cenę, ustaloną przez cechy słodowników i browarników oraz radę miasta Grodziska. W XVII–XVIII w. piwo grodziskie nie tylko oddawano jako wotum klasztorowi w Lubiniu, ale też płacono nim wynagrodzenia (np. burmistrzom Poznania) i grzywny (np. w cechu kapeluszników wschowskich jako karę za zaniżanie cen).<ref>''Ibid.'', s. 8</ref> | |||
{{Przypisy}} | {{Przypisy}} | ||