Pszczeli król: Różnice pomiędzy wersjami

Linia 161: Linia 161:
| źródło = ''Ibid.'' }}
| źródło = ''Ibid.'' }}


Z kolei według hrabiego de Chavagnac, który w imieniu dworu cesarskiego forsował kandydaturę księcia lotaryńskiego, pszczoły w ogóle przyłączyły się nie do orszaku księcia Michała, ale atakowały wojewodę podolskiego w drodze na pole elekcyjne. Jego relacja jest o tyle ciekawsza, że ukazuje też zakulisowe machlojki i korupcję polityczną na wielką skalę – w których istotną rolę odgrywał późniejszy następca Michała na polskim tronie, Jan Sobieski, oraz jego żona, Maria Kazimiera d'Arquien. Państwo Sobiescy, należący do stronnictwa profrancuskiego, dogadali się z hrabią, że w zamian za zgodę na wybór Karola Leopolda ....
Z kolei według hrabiego de Chavagnac, który w imieniu dworu cesarskiego forsował kandydaturę księcia lotaryńskiego, pszczoły w ogóle przyłączyły się nie do orszaku księcia Michała, ale atakowały wojewodę podolskiego w drodze na pole elekcyjne. Jego relacja jest o tyle ciekawsza, że ukazuje też zakulisowe machlojki i korupcję polityczną na wielką skalę – w których istotną rolę odgrywał późniejszy następca Michała na polskim tronie, Jan Sobieski, oraz jego żona, Maria Kazimiera z domu d'Arquien. Otóż państwo Sobiescy, należący do stronnictwa profrancuskiego, dogadali się z hrabią, że w zamian za zgodę (ich i Francji) na wybór Karola Leopolda, Lotaryngia zawrze z Francją sojusz przeciwko Austrii, Sobieski dostanie ziemie pod Samborem i 100 tys. franków gotówką, Sobieska otrzyma wielki diament, a hrabia w nagrodę zostanie marszałkiem Francji…


{{ Cytat
{{ Cytat
Linia 178: Linia 178:
  | strony  = 228–229
  | strony  = 228–229
  }} }}
  }} }}
Plan, jak widać, był sprytny, ale nie wypalił – a wszystkiemu winne pszczoły. Choć znamienne, że w obu tych relacjach nie ma nic nadprzyrodzonego. Ot, rój pszczół przyleciał i odleciał, a już politycy dorobili do tego znaczenie, jakie im pasowało. Kochowski pisze o tym wprost:


{{ Cytat
{{ Cytat
Linia 183: Linia 185:
| źródło = ''Ibid.'' }}
| źródło = ''Ibid.'' }}


 
Był przecież czerwiec, okres rojenia pszczół, w pobliskiej Woli były pewnie jakieś pasieki, więc nic dziwnego, że przez pole elekcyjne przeleciał (pewnie niejeden) rój.
 
Król Michał należał do tych z polskich monarchów, którzy lubli dobrze (i dużo!) zjeść i wypić. Kochowski pisał o nim, że „w jadle był niewstrzemięźliwy, {{...}} pił daleko więcej piwa niż wina, z solą, cukrem i imbirem.”<ref>{{Cyt
| nazwisko = Kochowski
| imię    = Wespazjan
| inni    = tłum. August Mosbach, red. Jan Nepomucen Bobrowicz
| tytuł    = Roczników Polski klimakter IV obejmujący dzieje Polski pod panowaniem króla Michała
| url      = https://books.google.pl/books?id=Ay5pAAAAcAAJ&pg=PA30
| miejsce  = Lipsk
| wydawca  = Księgarnia Zagraniczna
| rok      = 1853
| strony  = XIII
}}</ref> Powiadano nawet, że kiedy dostał w prezencie od miasta Gdańska tysiąc „jabłek chińskich” (czyli pomarańczy), to zeżarł je wszystkie naraz.<ref>{{Cyt
| nazwisko = de Salvandy
| imię    = Narcisse-Achille
| inni    = tłum. X.G.
| tytuł    = Dzieje panowania Michała Wiszniowieckiego Króla Polskiego, Wielkiego X. Litewskiego itd.
| url      = https://books.google.pl/books?id=X39KAAAAcAAJ&pg=PA71
| miejsce  = Lwów
| wydawca  = Zakład Narodowy im. Ossolińskich
| rok      = 1849
| strony  = 71
}}</ref> Nic więc dziwnego, że król zmarł w wieku zaledwie 33 lat na wrzody układu pokarmowego.<ref>{{Cyt
| tytuł    = Silva Rerum
  | nazwisko r      = Widacka
  | imię r          = Hanna
  | rozdział        = Choroba i śmierć króla Michała
  | adres rozdziału = https://www.wilanow-palac.pl/choroba_i_smierc_krola_michala.html
| miejsce  = Warszawa
| wydawca  = Muzeum Pałacu Króla Jana III w Wilanowie
}}</ref>


== Przy Piastowskim stole ==
== Przy Piastowskim stole ==